Doniu

Doniu czyli Dominik Grabowski to w chwili obecnej jeden z najbardziej znanych i cenionych producentów i raperów na polskiej scenie hiphopowej. Pochodzący z Obornik Wielkopolskich, koło Poznania, z muzyką związany od dziecka, pierwsze kroki na scenie postawił mając lat kilkanaście za sprawą konkursów dla instrumentalistów solistów. Zdobywając pierwsze szlify na pianinie i innych instrumentach klawiszowych nie sądził zapewne jak blisko z nimi będzie związana jego przyszłość. Około roku 96` słuchając rapowych płyt zza oceanu, klasyków takich jak EPMD, Notorious BIG czy M.O.P zarażony siłą kultury hiphopowej postanowił dać jej coś od siebie. Zaczynał od prostych bitów tworzonych jeszcze za pomocą trackerów. Jak sam mówi: „To były siermiężne początki, muzyka w ogóle nie przypominała hiphopu, jakieś nieposkładane rytmy robione na Protrackerze, wiesz, toporny sprzęt i ciągła nauka”.

W latach 98/99 w piwnicy swojego domu powstały pierwsze nagrania tworzone z kumplem z podwórka - Liberem. W nagraniach uczestniczyło więcej ludzi, była to luźna ekipa, która z czasem sformowała się w grupę o abstrakcyjnej nazwie „Ascetoholix”. Od roku 98’ tworzy ją trzech chłopaków: Kris, Liber oraz Doniu. Do 2000 roku nagrali razem dwa nielegale, by po wstępnych rozmowach z wytwórnią Camey’a podpisać umowę na legalną płytę zespołu „A”.

Szkoląc swój warsztat na przestrzeni ostatnich 2 lat, współprodukował takie płyty jak: Mezo „Mezokracja”, Fu „Wrodzony Instynkt”, 18L „Wideoteka”, 52 Dębiec „ Poznań VI”, Dj Decks „Mixtape nr3”, Ascetoholix „Apogeum”, Liber „Bógmacher” czy Owal / Emcedwa „Wirus”, oraz wspomagał nielegalne produkcje poznańskich składów takich jak W.B.U, czy Green Team. Jak wspomina: „Rok 01’ i 02’ czy 03’ to duży wysiłek: koncerty, praca w studiu z wieloma wykonawcami, ale przychodzi też zawsze czas na refleksję i pisanie tekstów, do których zawsze wracam, siadam wieczorem, puszczam bit i piszę, tak po prostu” I tak Doniu zaznacza się w pamięci jako „szowinista” z perfidną zwrotką w hicie „Suczki”, charakterystycznie puentuje refren w „Jestem Tu” z Owalem, przypomina nam o rzeczach najważniejszych w życiu w niewątpliwym hicie „Skarby” z Liberem czy ironicznie rymuje o Polakach w refrenie z Hansem w numerze „To my”.